ثالثا : مراد از [ رق ] آنست كه زن مملوكه براى مرد باشد . رابعا : غرض از [ تغدو عليه و تروح ] آنست كه مرد از استمتاع بردن از وى هرصبح و شام متمكّن باشد و پس از ارتكاب اين تكلّفات البته صغيره و مجنونه و كنيز از تعريف خارج شده و اشكالى كه قبلا در فرض اوّل به تعريف وارد بود در اين فرض به آن وارد نمىگردد ولى در عين حال آنچه در تعريف احصان مرد داخل مىشد و موجب عيب تعريف مىگرديد در اينجا نيز داخل شده و باعث نقص آن مىباشد چنانچه شرحش گذشت . قوله : بل يعتبر فيها البلوغ الخ : ضمير در [ فيها ] بمرئه راجع است . قوله : و فى الوطى البلوغ : يعنى در تحقق احصان زن شرط است كه واطى بالغ باشد . قوله : فالمحصنة حينئذ : يعنى حين اعتبار ما ذكر فيها . قوله : ذات الولد منه : ضمير در [ منه ] به زوج راجعست . قوله : وطئه : مفعول است براى [ انكرت ] و ضمير مجرورى به زوج راجع است . قوله : و ان ادّعاه : ضمير فاعلى به زوج و ضمير مفعولى به وطى راجع است . قوله : و يثبت فى حقّه : ضمير در [ يثبت ] باحصان راجعست و در [ حقه ] به زوج برمىگردد . قوله : فلابد من مراعاته فى تعريفها : يعنى عدم آن را در تعريف احصان زن بايد مراعات كرد .